ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ δεν απαντούν στις ανάγκες μας – Μονόδρομος ο συλλογικός αγώνας
Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στην 90ή ΔΕΘ επιχειρούν να παρουσιάσουν ως «νέα προοπτική» μια δοκιμασμένη πολιτική, που οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι στρατιωτικοί και οι οικογένειές τους γνωρίζουν ήδη από την καθημερινότητά τους. Πίσω από τα μεγάλα λόγια για «ανάπτυξη», «ισχυρή Ελλάδα» και «άλματα προς το 2030», παραμένει η ίδια πραγματικότητα, κατά την οποία οι ανάγκες του λαού μετριούνται με το σταγονόμετρο, ενώ οι στρατηγικές επιλογές του κράτους και οι προτεραιότητες των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων χρηματοδοτούνται απλόχερα.
Για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων η αντίθεση είναι κραυγαλέα. Ο Πρωθυπουργός απαρίθμησε Rafale, Belharra, F-35 και την «Ασπίδα του Αχιλλέα», όμως για τον άνθρωπο που υπηρετεί κάτω από απαιτητικές και συχνά επικίνδυνες συνθήκες οι εξαγγελίες εξαντλούνται σε αποσπασματικές παροχές και σε έναν μακρινό σχεδιασμό στεγαστικής μέριμνας. Οι 2.000 κατοικίες που εξαγγέλθηκαν, επαναμετρήθηκαν στις χιλιάδες που μέχρι τώρα απαρίθμησε ο κ. ΥΕΘΑ, χάνοντας τον λογαριασμό. Κατοικίες ακούμε και κατοικίες δεν βλέπουμε. Εγκαίνια σε οικόπεδα, κορδέλες σε γιαπιά και φωτογραφίες κάθε φορά που ο εργολάβος ολοκληρώνει το βάψιμο κάποιου δωματίου. Αυτά καταμετρώνται τελικά και τα χρόνια περνάνε.
Το ίδιο ισχύει για τους αποστράτους και τους συνταξιούχους. Η ετήσια ενίσχυση των 400 ευρώ δεν απαντά στην απώλεια των προηγούμενων χρόνων ούτε αποτελεί αξιοπρεπή συνταξιοδοτική πολιτική. Οι απόστρατοι δεν χρειάζονται έκτακτα βοηθήματα και προεκλογικά «δώρα», αλλά ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις, αποκατάσταση αδικιών, κατάργηση επιβαρύνσεων και πλήρη, απρόσκοπτη πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου δημόσια υγειονομική περίθαλψη.
Στην Υγεία, οι ανακαινίσεις και τα βαψίματα κτιρίων, τα όποια προγράμματα πρόληψης και η ψηφιοποίηση είναι χρήσιμα, περισσότερο στην επικοινωνιακή πολιτική, παρά στην πραγματική παροχή ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών, αφού δεν συνοδεύονται από προσλήψεις επαρκούς μόνιμου προσωπικού και γενναία χρηματοδότηση προς το ΕΣΥ. Το ίδιο ακριβώς απαιτούμε και για τα στρατιωτικά νοσοκομεία: πλήρη στελέχωση, αναβάθμιση, καμία υποβάθμιση δικαιωμάτων και καμία λογική που μετατρέπει την υγεία σε εμπόρευμα.
Στην Παιδεία, η κυβέρνηση προβάλλει τις ανακαινίσεις σχολείων, το ψηφιακό φροντιστήριο, το Εθνικό Απολυτήριο και τα μη κρατικά πανεπιστήμια ως «μεταρρυθμίσεις». Όμως η μόρφωση δεν μπορεί να εξαρτάται από το πορτοφόλι της οικογένειας, ούτε να αντιμετωπίζεται κυρίως ως μηχανισμός προσαρμογής της νέας γενιάς στις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Χρειάζονται σύγχρονα και ασφαλή δημόσια σχολεία, μόνιμοι εκπαιδευτικοί, ουσιαστική φοιτητική μέριμνα και πραγματικά δωρεάν δημόσια ανώτατη εκπαίδευση.
Οι εξαγγελίες που αφορούν στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, ακολουθούν την ίδια λογική. Ένα επίδομα 500 ευρώ μεικτά στο τέλος του 2027, δηλαδή 15 μήνες μετά (!), δεν μπορεί να βαφτίζεται ουσιαστική αναπλήρωση εισοδήματος, ούτε η υπόσχεση κατώτατου μισθού 1.000 ευρώ από το 2028 απαντά στις σημερινές ανάγκες στέγασης, διατροφής, ενέργειας και οικογενειακού προϋπολογισμού.
Στο πεδίο της οικονομίας, η κυβέρνηση παρουσιάζει φορολογικές ελαφρύνσεις, επιστροφή ενοικίου και επιμέρους ενισχύσεις ως απάντηση στην ακρίβεια. Όμως η στέγη παραμένει δυσβάσταχτη για χιλιάδες οικογένειες, ιδιαίτερα για όσους μετακινούνται υπηρεσιακά, ενώ η καθημερινή επιβάρυνση από βασικά αγαθά και υπηρεσίες δεν αντιμετωπίζεται με προσωρινά ημίμετρα, που στο τέλος τέλος αποδεικνύονται σταγόνα στον ωκεανό.
Και υπάρχει κάτι που στις κυβερνητικές εξαγγελίες συνήθως περισσεύει: ο Πολιτισμός.
Ο ΣΥΣΜΟΣ είναι πολιτιστικό σωματείο και αυτό δεν αποτελεί τυπικό χαρακτηρισμό. Πιστεύουμε ότι η ποιότητα ζωής μετριέται με το αν η οικογένεια έχει χρόνο και δυνατότητα να πάει στο θέατρο, σε μια συναυλία, να διαβάσει, να δημιουργήσει, να αθληθεί, να προσφέρει στα παιδιά της μουσική, ζωγραφική, θέατρο και αθλητισμό. Όταν ο μισθός δεν φτάνει και ο ελεύθερος χρόνος εξαφανίζεται, τα πρώτα που κόβονται είναι ένα βιβλίο, μια παράσταση, ένα μουσικό όργανο, μια αθλητική δραστηριότητα του παιδιού, οι διακοπές της οικογένειας. Αυτό είναι επίσης φτώχεια.
Ο ΣΥΣΜΟΣ δεν αποδέχεται τη λογική των χαμηλών προσδοκιών. Δεν θα περιμένουμε κάθε Σεπτέμβρη ποιο επίδομα θα παρουσιαστεί ως «παροχή». Διεκδικούμε αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία, ουσιαστική μέριμνα για τις στρατιωτικές οικογένειες, πλήρη δικαιώματα για τους αποστράτους και πολιτική που να υπηρετεί τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
Η απάντηση στις κυβερνητικές εξαγγελίες βρίσκεται ακριβώς εκεί που δόθηκαν και οι λαϊκές εξαγγελίες. Στο δρόμο του αγώνα, οργανωμένα, συλλογικά, μαζικά, πλάι στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους υγειονομικούς, τους εκπαιδευτικούς, τους φοιτητές και τη νεολαία. Εκεί που βρισκόταν και ο ΣΥΣΜΟΣ στην παρθενική του εμφάνιση, διατρανώνοντας τη φωνή των μελών του.
Με συλλογικότητα, αλληλεγγύη, συνεργασία και οργανωμένο αγώνα θα διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε.
